بارالها!
دنیا و ظواهر دل فربیش، فریبم نمود و  زنجیر علایق و آرزوهای دور و دراز آن، مرا از رسیدن به تو بازداشته و زمین گیر کرده است...
نفس امّاره ام مرا به خیانت کشاند و از اطاعت فرمانت سرپیچی نمودم.
خداوندا!
ابتلائات عظیمی برمن نازل گردیده که احوالم را به شدت دگرگون ساخته و اعمال من، برای برطرف نمودن آنها کفایت نخواهد کرد...
پس ای مولای من!
ای کسی که اعمال زشت مرا پوشانیدی و در عوض، زبان مردم را برنیک گویی و ستایش از من گویا نمودی؛ حال آن که شایسته اش نبودم!...
تو را سوگند می دهم به تمامی مراتب عزتت!
که کردار ناشایستم را، مانع استجابت دعایم نگردانی، و به جهت اعمال زشتی که در خلوت و پنهان انجام داده ام مجازاتم نکنی.
تداوم قصوراتم، و نادانی ها و غفلت و شهوترانی ام را نادیده بگیر و مرا به اسرار نهان زندگانیم رسوا نگردان.
پروردگارا!
در تمامی احوال، نسبت به من مهربان بوده و در تمامی امور، بر من آسان گیر!
ای مهربان ترین مهربانان!