وَ قَالَ ( علیه السلام ) :مَا لَقِیتُ رَجُلًا إِلَّا أَعَانَنِی عَلَى نَفْسِهِ.
به امام علیه السلام فرمود: به هیچکس (در کارزار) بر نخوردم مگر او مرا بر زیان (کشتن) خود یاری و کمک می نمود .
یومئ بذلک إلى تمکن هیبته فی القلوب.
(سیدرضی علیه الرحمه فرماید:) حضرت به این سخن اشاره می فرماید به جا گرفتن هیبت و ترس خود را در دلها (که دلیران دلباخته و شکست می خوردند).