وَ قَالَ ( علیه السلام ) : یَا أَشْعَثُ إِنْ تَحْزَنْ عَلَى ابْنِکَ فَقَدِ اسْتَحَقَّتْ مِنْکَ ذَلِکَ الرَّحِمُ وَ إِنْ تَصْبِرْ فَفِی اللَّهِ مِنْ کُلِّ مُصِیبَةٍ خَلَفٌ .

امام علیه السلام فرمود: ای اشعث اگر بر (مرگ) پسرت اندوهناک باشی خویشی شایسته است که افسرده شوی (اندوه تو در مرگ فرزندت بیجا نیست) و اگر شکیبا باشی پیش خدا هر مصیبت و اندوهی را جانشینی (پاداشی) است.

یَا أَشْعَثُ إِنْ صَبَرْتَ جَرَى عَلَیْکَ الْقَدَرُ وَ أَنْتَ مَأْجُورٌ .

ای اشعث، اگر صبر کنی قضاء و قدر بر تو جاری می گردد و تو اجر و مزد می یابی، و اگر بی تابی نمائی حکم الهی بر تو جاری می شود در حالی که گناه کرده ای.

وَ إِنْ جَزِعْتَ جَرَى عَلَیْکَ الْقَدَرُ وَ أَنْتَ مَأْزُورٌ یَا أَشْعَثُ ابْنُکَ سَرَّکَ وَ هُوَ بَلَاءٌ وَ فِتْنَةٌ وَ حَزَنَکَ وَ هُوَ ثَوَابٌ وَ رَحْمَةٌ.

ای اشعث پسرت (هنگام به دنیا آمدن) تو را شاد نمود در حالی که (برای تو) بلاء و گرفتاری بود، و (با مردنش) تو را اندوهگین ساخت در حالی که (برای تو) پاداش و رحمت بود (پس سزاوار است که در اندوه او شکیبا باشی).