وَ قَالَ ( علیه السلام ) : مَا اخْتَلَفَتْ دَعْوَتَانِ إِلَّا کَانَتْ إِحْدَاهُمَا ضَلَالَةً.

امام علیه السلام فرموده است: دو خواندن براهی (از دو کس) دو جور نگشت مگر آنکه یکی از آن دو گمراهی است (چون اگر هر دو بر حق و درست شد دو جور نمی شود، در قرآن کریم س 10 ی 32 می فرماید: فما ذا بعد الحق الا الضلال یعنی پس از بیان حق و راستی چه باشد جز گمراهی).