وَ قَالَ ( علیه السلام ) : لَا یُزَهِّدَنَّکَ فِی الْمَعْرُوفِ مَنْ لَا یَشْکُرُهُ لَکَ فَقَدْ یَشْکُرُکَ عَلَیْهِ مَنْ لَا یَسْتَمْتِعُ بِشَیْ‏ءٍ مِنْهُ .

امام علیه السلام فرموده است: تو را در احسان و نیکی بی رغبت نگرداند کسی که سپاس نیکیت را نگزارد که تو را بر آن نیکی سپاسگزاری می کند (پاداش دهد) کسی (خداوندی) که از آن نیکی بهره ای نبرده.

وَ قَدْ تُدْرِکُ مِنْ شُکْرِ الشَّاکِرِ أَکْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْکَافِرُ وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ.

و تو از سپاس سپاسگزار (پاداش خداوند) می یابی بیشتر از آنچه کفران کننده به تباه ساخته، و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.