وَ قَالَ ( علیه السلام ) : مَنْ أَبْدَى صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ هَلَکَ عِنْدَ جَهَلَةِ النَّاسِ.

(امام علیه السلام) فرموده است: هر که برای حق چهره اش را نمایان سازد (آن را کمک و یاری نماید نزد نادانان مردم تباه گردد )از آنها سخت آزار بیند، و در بعضی از نسخ نهج البلاغه جمله عند جهله الناس بیان نشده پس معنی فرمایش امام علیه السلام چنین می شود: هر که از حق اعراض و دوری کند هلاک و تباه گردد، چون دوری کننده از کسی روی خویش به او متوجه نماید).