وَ قَالَ ( علیه السلام ) : الْجُودُ حَارِسُ الْأَعْرَاضِ.
امام علیه السلام فرموده است: بخشش نگهبان آبروها است (مردم از بخشش کننده خشنود بوده آبروی او را حفظ می نمایند) .
وَ الْحِلْمُ فِدَامُ السَّفِیهِ .
و بردباری دهن بند نادان و نابردبار است (بردباری نادان را از هرزه گوئی بازداشته و بدی را می گرداند) .
وَ الْعَفْوُ زَکَاةُ الظَّفَرِ.
و گذشت (از گناه) زکوه فیروزی است (هر که بر دشمن فیروزی یابد زکوه آن گذشت از او است).
وَ السُّلُوُّ عِوَضُکَ مِمَّنْ غَدَر.
و دوری نمودن از کسی که بیوفائی نمود عوض تو است (از دوست بی وفاء دل برداشته دوری کن تا بی وفائیش را تلافی کرده باشی) .
َ وَ الِاسْتِشَارَةُ عَیْنُ الْهِدَایَةِ .
و مشورت نمودن (و راه راست جستن) همان هدایت و راه یابی است.
وَ قَدْ خَاطَرَ مَنِ اسْتَغْنَى بِرَأْیِهِ .
و کسی که به رای و اندیشه اش (از مشورت با دیگران) بی نیاز شد خود را خطر و تباهی افکند.
وَ الصَّبْرُ یُنَاضِلُ الْحِدْثَانَ .
و شکیبائی سختیهای روزگار را دور می نماید.
وَ الْجَزَعُ مِنْ أَعْوَانِ الزَّمَانِ .
و بی تابی از یاری کنندگان زمانه است (زیرا زمانه آماده پیر نمودن و نیست کردن است و بی تابی هم همین کار را انجام می دهد).
وَ أَشْرَفُ الْغِنَى تَرْکُ الْمُنَى .
و بزرگترین توانگری آرزو نداشتن است.
وَ کَمْ مِنْ عَقْلٍ أَسِیرٍ تَحْتَ هَوَى أَمِیرٍ .
و بسا عقل و خرد که اسیر و گرفتار هوا و خواهشی است که بر او فرمانروا است (هوای نفس بسیاری از مردم بر عقولشان مسلط است) .
وَ مِنَ التَّوْفِیقِ حِفْظُ التَّجْرِبَةِ .
و از رسیدن و دست یافتن به کار نیک نگاهداری تجربه و آزمایش است.
وَ الْمَوَدَّةُ قَرَابَةٌ مُسْتَفَادَةٌ .
و دوستی (با مردم) خویشاوندی است که بهره برده شده.
وَ لَا تَأْمَنَنَّ مَلُولًا.
و از دلتنگ و رنجیده (از خود) ایمن مباش (راز خویش با او مگو و به عهد و پیمانش دل مبند).