وَ قَالَ ( علیه السلام ) : لَیْسَتِ الرَّوِیَّةُ کَالْمُعَایَنَةِ مَعَ الْإِبْصَارِ فَقَدْ تَکْذِبُ الْعُیُونُ أَهْلَهَا .

امام علیه السلام فرموده است: نیست بینائی (آگاهی دل) با دیده ها و چشمها که گاهی چشمها به دارنده خود دروغ می گویند.

وَ لَا یَغُشُّ الْعَقْلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ.

(ولی) خرد خیانت نمی کند (به غلط و اشتباه نمی اندازد) کسی را که از او پند و اندرز بخواهد (در شناختن حقایق باید به عقل اعتماد نمود نه به حس، زیرا بسا محسوس و بدیهی که معلوم نیست و بسا عقلی و نظری که نزد دلهای روشن از هر بدیهی آشکارتر است، و از این رو است که حکماء گفته اند: یقینیات همان معقولات است نه محسوسات، زیرا حکم حس در مظنه غلط و اشتباه است و بسیار حس دروغ می گوید و ما را به اعتقادات نادرست وامی دارد، چنانکه بزرگ را کوچک و کوچک را بزرگ و متحرک را ساکن و ساکن را متحرک می پنداریم، و اما عقل در هر چه راه یابد و پیش او بدیهی و آشکار گردد غلط و اشتباه در آن راه ندارد، بنابراین گفتار نادانان که می گویند دلیلی بزرگتر و بالاتر از حس و دیدن با چشم نیست باطل و نادرست است).