وَ قَالَ (علیه السلام) :فِی کَلَامٍ آخَرَ لَهُ یَجْرِی هَذَا الْمَجْرَى :فَمِنْهُمُ الْمُنْکِرُ لِلْمُنْکَرِ بِیَدِهِ وَ لِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ فَذَلِکَ الْمُسْتَکْمِلُ لِخِصَالِ الْخَیْرِ .

امام علیه السّلام در سخن دیگر خود که هم در این معنى (در باره امر بمعروف و نهى از منکر) مى باشد فرموده است :از ایشان (انکار کنندگان ) به دست و زبان و دل خود منکر را انکار می کند پس او خوهای نیک را تمام نموده است.

وَ مِنْهُمُ الْمُنْکِرُ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ التَّارِکُ بِیَدِهِ فَذَلِکَ مُتَمَسِّکٌ بِخَصْلَتَیْنِ مِنْ خِصَالِ الْخَیْرِ وَ مُضَیِّعٌ خَصْلَة.

و از آنها به زبان و دل خویش انکار می نماید نه به دستش او به دو خصلت و خو چنگ زده و یکی (انکار به دست) را تباه ساخته است.

مِنْهُمُ الْمُنْکِرُ بِقَلْبِهِ وَ التَّارِکُ بِیَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَذَلِکَ الَّذِی ضَیَّعَ أَشْرَفَ الْخَصْلَتَیْنِ مِنَ الثَّلَاثِ وَ تَمَسَّکَ بِوَاحِدَةٍ .

و از آنان به دلش انکار میکند نه بدست و زبانش او دو خصلت را تباه نموده که شریفترین سه خصلت مى باشد و بیک خصلت (انکار بدل) چنگ زده است (چون انکار بدل بدون انکار بدست و زبان در خارج سودى ندارد از اینرو آن دو خصلت را شریفتر دانسته)

وَ مِنْهُمْ تَارِکٌ لِإِنْکَارِ الْمُنْکَرِ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ یَدِهِ فَذَلِکَ مَیِّتُ الْأَحْیَاءِ.

و از ایشان ناشایسته را به زبان و دل و دستش انکار نمى کند پس او مرده زندگان است (زیرا اگر او را توانائى نیست لا اقلّ باید بدل انکار نماید و گر نه در ایمان بخدا راستگو نمى باشد چون هر که خدا را دوست دارد باید گناهکار دشمن خدا را دشمن بدارد)

وَ مَا أَعْمَالُ الْبِرِّ کُلُّهَا وَ الْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ عِنْدَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنْ الْمُنْکَرِ إِلَّا کَنَفْثَةٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ .

و همه اعمال نیکو و جهاد در راه خدا در پیش امر بمعروف و نهى از منکر نیست مگر مانند آب دهن انداختن در دریاى پهناور (چون قوام اسلام بامر بمعروف و نهى از منکر مى باشد)

وَ إِنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ لَا یُقَرِّبَانِ مِنْ أَجَلٍ وَ لَا یَنْقُصَانِ مِنْ رِزْقٍ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِکَ کُلِّهِ کَلِمَةُ عَدْلٍ عِنْدَ إِمَامٍ جَائِرٍ .

و امر بمعروف و نهى از منکر اجل را نزدیک نمى کند و روزى را کم نمى گرداند (چون اجل بموقع خود مى رسد و روزى کم و زیاده نمى شود خواه امر بمعروف و نهى از منکر بکند یا نکند پس هر که این عبادت بزرگ که سرمایه همه نیک بختیها است را از ترس جان یا از بیم کم شدن روزى بر اثر خشم مردم از دست دهد اندیشه اش نادرست است) و نیکوترین امر بمعروف و نهى از منکر (گفتن) یک سخن حقّ و درست است نزد پادشاه ستمگر (که آن سخن او را از ستمى باز داشته یا بخیر و نیکى وادارد).