وَ قَالَ ( علیه السلام ) : إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُکْرِهَ عَمِیَ.

امام علیه السلام فرموده است: محققا دلها را خواهش و روآوردن و روگردانیدنی است پس به سوی آنها بیائید (آنها را وادار نمائید) از راه خواهش و روآوردن آنها (نه از راه بی میلی و نخواستن آنها) زیرا هر گاه دل (به انجام کاری) مجبور شود کور گردد (خسته و مانده شده آن را درست انجام ندهد).