أَیُّهَا النَّاسُ الزَّهَادَةُ قِصَرُ الْأَمَلِ وَ الشُّکرُ عِنْدَ النِّعَمِ وَ التَّوَرُّعُ عِنْدَ الْمَحَارِمِ .

ای مردم (از آثار) زهد و دل نبستن بدنیا کم کردن آرزوها و سپاسگزاری از نعمتهای حقتعالی) و اجتناب و دوری از حرامها است.

فَإِنْ عَزَبَ ذَلِک عَنْکمْ فَلَا یَغْلِبِ الْحَرَامُ صَبْرَکمْ وَ لَا تَنْسَوْا عِنْدَ النِّعَمِ شُکرَکمْ .

پس اگر به این سه چیز دست نیافتید (نتوانستید هر سه را انجام دهید دو تای از آنها را ترک ننمائید، اول) حرام بر شکیبائی شما غلبه پیدا نکند (شکیبا باشید و گرد معاصی نگردید) و (دوم) سپاسگزاری از نعمتها(ی حقتعالی) را فراموش نکنید (زیرا اگر مخالفت نمودید، برای عذاب در قیامت).

فَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَیْکمْ بِحُجَجٍ مُسْفِرَةٍ ظَاهِرَةٍ وَ کتُبٍ بَارِزَةِ الْعُذْرِ وَاضِحَةٍ.

خداوند بوسیله حجتهای پیدا و روشن (پیغمبران و دلیل عقل) و کتابهای (آسمانی که) آشکار و هویدا (در دسترس همه شما است) جای عذر برای شما باقی نگذاشته.