تَاللَّهِ لَقَدْ عُلِّمْتُ تَبْلِیغَ الرِّسَالَاتِ وَ إِتْمَامَ الْعِدَاتِ وَ تَمَامَ الْکلِمَاتِ .

سوگند بخدا رساندن پیغامها و وفاى به وعده‏ ها و همه معانى (و تفسیر و تأویل قرآن کریم) را یاد گرفتم (پیغمبر اکرم بمن یاد داد).

وَ عِنْدَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ أَبْوَابُ الْحُکمِ وَ ضِیَاءُ الْأَمْرِ.

و ابواب علم و معرفت (دانشها و خدا شناسى) و راه روشن (رستگارى در دین و دنیا) نزد ما اهل بیت (امام و یازده فرزند آن بزرگوار علیهم السّلام) مى ‏باشد (پس براى رسیدن به سعادت همیشگى و رهائى از بدبختى باید از ما اطاعت و پیروى شود).

أَلَا وَ إِنَّ شَرَائِعَ الدِّینِ وَاحِدَةٌ وَ سُبُلَهُ قَاصِدَةٌ مَنْ أَخَذَ بِهَا لَحِقَ وَ غَنِمَ وَ مَنْ وَقَفَ عَنْهَا ضَلَّ وَ نَدِمَ .

آگاه باشید احکام و قوانین دین خداوند سبحان یکنواخت است (آنچه ما مى ‏گوئیم همان فرمایشات رسول خدا است و اختلافى در آنها نیست) و راه هاى آن هموار و راست (اعوجاج و کجى یعنى ضلالت و گمراهى در آنها نیست، پس) هر که از احکام پیروى نموده در آن راهها قدم نهاد بحقّ ملحق و بهره‏مند شد، و هر که زیر بار نرفت (از احکام پیروى نکرده در آن راهها قدم ننهاد) گمراه و پشیمان شد.

اعْمَلُوا لِیَوْمٍ تُذْخَرُ لَهُ الذَّخَائِرُ وَ تُبْلَى فِیهِ السَّرَائِرُ .

عمل کنید (طبق دستور خدا و رسول و ائمّه هدى) براى روزى (قیامت) که ذخیره ‏ها براى آنروز اندوخته می شود، و اندیشه‏ ها (ى درست و نادرست و اعمال نیک و بد) در آنروز آشکار مى‏ گردد.

وَ مَنْ لَا یَنْفَعُهُ حَاضِرُ لُبِّهِ فَعَازِبُهُ عَنْهُ أَعْجَزُ وَ غَائِبُهُ أَعْوَزُ.

و بکسیکه عقل و اندیشه حاضر او سودى نرساند عقلى که از او دور و پنهانست‏ ناتوانتر است به سود رساندن و نایاب (هر که امروز کارى انجام نداده وقت را ضائع و تباه نماید فردا از کار درمانده‏تر و امید اصلاح از او کمتر باشد، پس بدستور خدا و رسول و ائمّه رفتار نمائید شاید فردا مرگ شما را دریابد و فرصت از دست برود) .

وَ اتَّقُوا نَاراً حَرُّهَا شَدِیدٌ وَ قَعْرُهَا بَعِیدٌ وَ حِلْیَتُهَا حَدِیدٌ وَ شَرَابُهَا صَدِیدٌ.

و بپرهیزید از آتشى که گرمى آن سخت و ژرفى آن بسیار و زیور آن آهن و آشامیدنى آن زرداب است.

أَلَا وَ إِنَّ اللِّسَانَ الصَّالِحَ یَجْعَلُهُ اللَّهُ تَعَالَى لِلْمَرْءِ فِی النَّاسِ خَیْرٌ لَهُ مِنَ الْمَالِ یُوَرِّثُهُ مَنْ لَا یَحْمَدُهُ .

آگاه باشید نام نیکوئى که خداوند به شخصى در میان مردم عطاء فرماید بهتر است از ثروت و دارائى که بمیراث مى ‏گذارد براى کسی که سپاسگزار او نباشد (کار خوب و انفاق و بخشش در راه خدا که موجب نام نیکو در دنیا و ثواب در آخرت است بهتر است از دارائى که براى دیگرى بمیراث گذارد، زیرا نام نیکو در میان مردم سبب میشود که از خویشان و بیگانگان هر که بشنود طلب مغفرت کند و امّا ارث فقط به ارث برنده نتیجه مى‏ بخشد. در خطبه بیست و سوّم در شرح جمله و لسان الصّدق یجعله اللّه للمرء فى النّاس خیر له من المال یورّثه غیره این موضوع مفصّلتر بیان شد).