کأَنِّی أَنْظُرُ إِلَیْکمْ تَکشُّونَ کشِیشَ الضِّبَابِ لَا تَأْخُذُونَ حَقّاً وَ لَا تَمْنَعُونَ ضَیْماً .
مانند آنست که مى بینم شما را (هنگام بهم ریختن براى فرار از جنگ) سر و صدا راه مى اندازید (غوغاء و هیاهو مى نمایید) مانند صداى پوست سوسمارها در وقتى که (در راه) بهم مالیده می شوند،حقّى را نمى گیرید (در مقابل دشمن ایستادگى نمى نمائید) و از ظلم و ستم (ستمگر) جلوگیرى نمى کنید.
قَدْ خُلِّیتُمْ وَ الطَّرِیقَ فَالنَّجَاةُ لِلْمُقْتَحِمِ وَ الْهَلَکةُ لِلْمُتَلَوِّمِ.
شما را در راه (بهشت) آزاد گذاشته اند، پس نجات و رستگارى براى کسى است که خود را در آن افکند (در راه خدا بجنگد) و هلاکت و بد بختى براى کسیکه توقّف کند (از جهاد خوددارى نماید).