یَا ابْنَ اللَّعِینِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِی لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ أَنْتَ تَکفِینِی .

اى پسر رانده شده از رحمت خدا که بعد از او فرزندى باقى نمانده (خیر و نیکوئى به یادگار ننهاده و بودن فرزند شرّى مثل تو چنانست که فرزندى نداشته، و اینکه امام علیه السّلام اخنس را ملعون نامید براى آن بود که او از بزرگان منافقین بود و لعن بر منافق جائز است، چنانکه در شرح خطبه نوزده باین نکته اشاره شد) و اى پسر شجره بى اصل و فرع (حسب و نسب لایق) تو خود را برابر من وا مى ‏دارى.

فَوَ اللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ .

سوگند بخدا کام روا و فیروز نمى ‏گرداند خدا کسیرا که تو یاورش باشى و نمى ‏ایستد کسى که تو او را بر پا دارى.

اخْرُجْ عَنَّا أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاک ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَک فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَیْک إِنْ أَبْقَیْتَ.

از مجلس ما بیرون شو خدا خیر و نیکوئى را از تو دور گرداند، پس تمام کن کوشش (و دشمنى) خود را خدا ترا مشمول رحمتش نگرداند اگر (با من) مهربانى کنى.