إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ رَسُولًا هَادِیاً بِکِتَابٍ نَاطِقٍ وَ أَمْرٍ قَائِمٍ لَا یَهْلِکُ عَنْهُ إِلَّا هَالِکٌ .
خداوند پیغمبر را که راهنما (ى بشر) بود بر انگیخت با کتابى (قرآن کریم) گویا (راه خیر و شرّ را بیان نموده) و با امرى (آئینى) برپا (تا قیامت باقى و بر قرار بوده کجى و نادرستى در آن راه ندارد) تباه نمى شود مگر مخالف آن که تباه شونده است.
وَ إِنَّ الْمُبْتَدَعَاتِ الْمُشَبَّهَاتِ هُنَّ الْمُهْلِکَاتُ إِلَّا مَا حَفِظَ اللَّهُ مِنْهَا وَ إِنَّ فِی سُلْطَانِ اللَّهِ عِصْمَةً لِأَمْرِکُمْ فَأَعْطُوهُ طَاعَتَکُمْ غَیْرَ مُلَوَّمَةٍ وَ لَا مُسْتَکْرَهٍ بِهَا .
و بتحقیق بدعتهاى مشتبه (که به سنّت پیغمبر اکرم جلوه داده میشود) هلاک کننده ها (ى مردم) هستند مگر آنرا که خدا از آنها حفظ کند (توفیق دهد تا از آنها پیروى نکرده به سلامت ماند) و اطاعت از حجّت خدا (امام علیه السّلام) نگاهدارى امر (دین و دنیاى) شما است، پس او را پیروى کنید به حالى که سرزنش شده و مجبور نبوده باشید (با اخلاص و صمیم قلب بدستور او رفتار نمائید، نه از روى بى میلى که چنین کسی را منافق و رئاء کار دانسته او را توبیخ و سرزنش نمایند).
وَ اللَّهِ لَتَفْعَلُنَّ أَوْ لَیَنْقُلَنَّ اللَّهُ عَنْکُمْ سُلْطَانَ الْإِسْلَامِ ثُمَّ لَا یَنْقُلُهُ إِلَیْکُمْ أَبَداً حَتَّى یَأْرِزَ الْأَمْرُ إِلَى غَیْرِکُمْ.
و سوگند بخدا (یا مرا) باید اطاعت کنید، یا آنکه خداوند خلافت حقّه را از شما انتقال مىدهد، پس هرگز آنرا بسوى شما باز نمى گرداند تا بغیر شما (بنى امیّه و بنى عبّاس) باز گردد.
إِنَّ هَؤُلَاءِ قَدْ تَمَالَئُوا عَلَى سَخْطَةِ إِمَارَتِی وَ سَأَصْبِرُ مَا لَمْ أَخَفْ عَلَى جَمَاعَتِکُمْ فَإِنَّهُمْ إِنْ تَمَّمُوا عَلَى فَیَالَةِ هَذَا الرَّأْیِ انْقَطَعَ نِظَامُ الْمُسْلِمِینَ .
بتحقیق آنان (طلحه و زبیر و پیروانشان) بر اثر راضى نبودن بخلافت من (نه از جهتخونخواهى عثمان) گرد آمده یکدیگر را کمک میکنند، و من (بر یاغى شدنشان) صبر میکنم (شاید پشیمان شوند، و بر این صبرم باقى هستم) مادامى که بر جمعیّت شما نترسیده باشم (بیم نداشته باشم از اینکه اختلاف در دین شما رخ داده پراکنده شوید) زیرا ایشان اگر این اندیشه سست و نادرست را (که پیش گرفته اند) با تمام رسانند (دنبال کنند) نظم و ترتیب (امر دین و دنیاى) مسلمانان بهم خواهد خورد (ریسمان اتّحاد و اتّفاق ایشان گسیخته می شود).
وَ إِنَّمَا طَلَبُوا هَذِهِ الدُّنْیَا حَسَداً لِمَنْ أَفَاءَهَا اللَّهُ عَلَیْهِ فَأَرَادُوا رَدَّ الْأُمُورِ عَلَى أَدْبَارِهَا .
و جز این نیست که آنها این دنیا (خلافت و امارت) را مى طلبند از روى حسد بکسى که خداوند آنرا باو عطاء فرموده، پس خواسته اند احکام (اسلام) را وارونه کنند (خلافت را که خداوند از آن من قرار داده باز گیرند).
َ لَکُمْ عَلَیْنَا الْعَمَلُ بِکِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى وَ سِیرَةِ رَسُولِ اللَّهِ (صلى الله علیه وآله) وَ الْقِیَامُ بِحَقِّهِ وَ النَّعْشُ لِسُنَّتِهِ.
و (اگر از ما پیروى کنید) حقّ شما بر ما عمل بکتاب خدا و روش پیغمبر او، صلّى اللَّه علیه و آله (با مردم) و قیام بحقّ او (انجام دادن دستور او) و بلند کردن (منتشر ساختن) احکام او است (تا بر اثر آن رستکار شوید).