إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْزَلَ کتَاباً هَادِیاً بَیَّنَ فِیهِ الْخَیْرَ وَ الشَّرَّ فَخُذُوا نَهْجَ الْخَیْرِ تَهْتَدُوا وَ اصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ الشَّرِّ تَقْصِدُوا .
خداى تعالى کتاب (قرآن کریم) را فرستاد راهنما (ى بندگان) در آن نیک و بد (اعتقاد و گفتار و کردار) را بیان فرموده، پس راه نیک را پیش گیرید تا (بخدا و رسول) هدایت شده راه ببرید، و از جانب بدى دورى گیرید تا در میان راه راست (که شما را بحقّ و حقیقت مىرساند) راه بروید.
الْفَرَائِضَ الْفَرَائِضَ أَدُّوهَا إِلَى اللَّهِ تُؤَدِّکمْ إِلَى الْجَنَّةِ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ حَرَاماً غَیْرَ مَجْهُولٍ وَ أَحَلَّ حَلَالًا غَیْرَ مَدْخُولٍ وَ فَضَّلَ حُرْمَةَ الْمُسْلِمِ عَلَى الْحُرَمِ کلِّهَا وَ شَدَّ بِالْإِخْلَاصِ وَ التَّوْحِیدِ حُقُوقَ الْمُسْلِمِینَ فِی مَعَاقِدِهَا .
واجبات را بجا آورید، (نماز و روزه و خمس و زکوة و حجّ و امر بمعروف و نهى از منکر و سائر عبادات را محافظت کرده بکار بندید. تکرار این جمله براى تأکید و اهمیّت موضوع است) آنها را براى (نزدیک شدن به رحمت) خدا بجا آورید (نه از روى رئاء و خودنمایى) تا شما را ببهشت برساند، خداوند (در قرآن و سنّت پیغمبر اکرم) چیزى را که نامعلوم نیست (بلکه نزد همه آشکار است) حرام گردانید (پس جاهل بآن معذور نمى باشد) و آنچه را که عیب و نقصى در آن یافت نمىشود حلال فرمود، و احترام مسلمان را (بجهت عظمت اسلام) بر همه حرمتها فزونى داد، و بسبب اخلاص (در دین یعنى عبادت و بندگى بى رئاء) و توحید (یگانه دانستن خداوند متعال) حقوق مسلمانان را در مواضع خود بهم ربط داده است، پس.
فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ یَدِهِ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لَا یَحِلُّ أَذَى الْمُسْلِمِ إِلَّا بِمَا یَجِبُ.
(بر شخص موحّد مخلص واجب است حقوق مسلمان را رعایت نماید، و گر نه با اخلاص و توحید و منافات دارد، لذا مى فرماید:) مسلمان کسى است که مسلمانان از زبان و دست او سالم و آسوده باشند (زبان به دروغ و غیبت و بهتان نگشاید، و دست از آزار و ستم ببندد) مگر از روى حقّ (به گفته خدا و رسول) باشد، و زیان به مسلمان حلال نیست مگر آنچه را که خداوند واجب فرموده (چنانکه اگر مسلمانى را کشت واجب است قصاص و کشتن او و مانند آن).
بَادِرُوا أَمْرَ الْعَامَّةِ وَ خَاصَّةَ أَحَدِکمْ وَ هُوَ الْمَوْتُ فَإِنَّ النَّاسَ أَمَامَکمْ وَ إِنَّ السَّاعَةَ تَحْدُوکمْ مِنْ خَلْفِکمْ تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا یُنْتَظَرُ بِأَوَّلِکمْ آخِرُکمْ .
بشتابید بواقعه اى که براى همه عمومیّت دارد و مخصوص بهر یک از شما است و آن مرگ است (آماده مرگ و رفتن از دنیا باشید) زیرا (گروهى از) مردم پیش روى شما هستند (از شما پیشى گرفتهاند) و قیامت از پشت سر شما را میراند (مانند آنکه کاروانى از پیش رفته و عقب مانده ها را رئیس کاروان به تندى مىبرد تا به جلو رفتهها برساند، بنا بر این) سبک شوید (از زیر بارهاى گران خود را رهائى داده به کاروان) ملحق گردید که اوّلى شما نگاهداشته شده آخرى شما را چشم براه مىباشند (تا همگى گرد آمده یک باره به قیامت وارد شوید).
اتَّقُوا اللَّهَ فِی عِبَادِهِ وَ بِلَادِهِ فَإِنَّکمْ مَسْئُولُونَ حَتَّى عَنِ الْبِقَاعِ وَ الْبَهَائِمِ أَطِیعُوا اللَّهَ وَ لَا تَعْصُوهُ .
از خدا بترسید در باره بندگان و شهرهاى او (بر کسى ستم نکرده به ویرانى و تباهکارى در زمین اقدام ننمائید) زیرا (در قیامت همه چیز را) ص546از شما مى پرسند حتّى از زمینها و چهارپایان (سؤال می کنند بچه جهت فلان مزرعه را ویران نموده و فلان خانه را بتصّرف خویش در آوردى، و یا براى چه از فلان شهر حرکت کرده در شهرهاى شرک و کفر اقامت گزیدى، و روى چه اصلى حیوان زبان بسته اى را آزار دادى) و خدا را فرمان برده و او را نافرمانى ننمائید.
وَ إِذَا رَأَیْتُمُ الْخَیْرَ فَخُذُوا بِهِ وَ إِذَا رَأَیْتُمُ الشَّرَّ فَأَعْرِضُوا عَنْهُ.
و هرگاه نیکى را دیدید آنرا دریابید (که بدنیا و آخرت شما سود مىرساند) و هرگاه بدى را دیدید از آن دورى کنید (که شما را بعذاب گرفتار خواهد نمود).