یَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّک غَضِبْتَ لِلَّهِ فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ .
اى ابوذرّ تو براى (رضاء و خوشنودى) خدا بخشم آمدى، پس امیدوار باش به آن که براى او خشمگین شدى.
إِنَّ الْقَوْمَ خَافُوک عَلَى دُنْیَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَى دِینِک فَاتْرُک فِی أَیْدِیهِمْ مَا خَافُوک عَلَیْهِ وَ اهْرُبْ مِنْهُمْ بِمَا خِفْتَهُمْ عَلَیْهِ .
این قوم (عثمان و معاویه و پیروانشان) بر دنیاى خود از تو ترسیدند(چون بر خلاف سنّت و طریقه پیغمبر اکرم رفتار میکنند مبادا ایشان را مفتضح و رسوا کنى) و تو بر دین خود از آنها ترسیدى (که مبادا فریب خورده از آنان پیروى کنى) پس آنچه که براى آن از تو مى ترسند بدستشان ده (از دنیاى آنها چشم بپوش) و براى آنچه که بر آن مى ترسى از ایشان بگریز.
فَمَا أَحْوَجَهُمْ إِلَى مَا مَنَعْتَهُمْ وَ مَا أَغْنَاک عَمَّا مَنَعُوک وَ سَتَعْلَمُ مَنِ الرَّابِحُ غَداً وَ الْأَکثَرُ حُسَّداً .
چه بسیار نیازمند بآنچه تو آنها را منع نمودى (از منکرات نهى کردى و در آن فوائد بی شمارى است که همه بآن احتیاج دارند) و چه بسیار بى نیازى از آنچه (دنیایى) که ترا منع نمودند، و زود است که فردا (روز رستخیز) بدانى سود از آن کیست، و چه کسى رشک بسیار مىبرد.
وَ لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ کانَتَا عَلَى عَبْدٍ رَتْقاً ثُمَّ اتَّقَى اللَّهَ لَجَعَلَ اللَّهُ لَهُ مِنْهُمَا مَخْرَجاً .
و اگر آسمانها و زمین ها بر بندهاى بسته شود، پس آن بنده خدا ترس و پرهیزکار باشد خداوند براى او راه خلاصى قرار دهد (چنانکه در قرآن کریم س 65 ى 2 مى فرماید: وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً ى 3 وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ یعنى هر که از خدا ترسیده پرهیزکار باشد براى او راه نجات قرار دهد، و روزى مى دهد باو از جائیکه گمان ندارد).
لَا یُؤْنِسَنَّک إِلَّا الْحَقُّ وَ لَا یُوحِشَنَّک إِلَّا الْبَاطِلُ فَلَوْ قَبِلْتَ دُنْیَاهُمْ لَأَحَبُّوک وَ لَوْ قَرَضْتَ مِنْهَا لَأَمَّنُوک.
با تو انس نمى گیرد مگر حقّ، و از تو نمى رمد مگر باطل، پس اگر دنیاى ایشان را مى پذیرفتى (با آنان همکارى مى کردى) ترا دوست مى داشتند، و اگر از دنیا چیزى براى خود جدا مى نمودى (دنیا پرست بودى) تورا در امان مى گذاشتند (این همه آزار تورا روا نمى داشتند).